Το ποινικό αδίκημα του άρθρου 385 παρ. 1 στοιχ. β' ΠΚ [article]

Βασίλειος Βράννας, Democritus University Of Thrace
2021
Το ποινικό αδίκημα του άρθρου 385 παρ. 1 στοιχ. β' ΠΚ Βασίλειος Δ. Βράννας Επιβλέπων Καθηγητής : Γιάννης Μπέκας ΜΑΡΤΙΟΣ 2015 1 Προλογικό σημείωμα Αντικείμενο της παρούσας αποτελεί η έννοια της εκβίασης που στρέφεται κατά «της επιχειρήσης, του επάγγέλματος, του λειτουργήματος ή άλλης δραστηριότητας» όπως αυτή συλλαμβάνεται και εν συνεχεία αποτυπώνεται από τον νομοθέτη στην διάταξη του άρθρου 385 παρ. 1 στοιχ. β' ΠΚ. Μολονότι η εν λόγω διάταξη μπορεί να στεγάσει στη νομοτυπική της μορφή εκβιάσεις
more » ... που δεν έχουν μόνο υλικό αντικείμενο επιχειρήσεις, η πιο διαδεδομένη υπαγωγή στον κανόνα της, ήδη από την θέσπιση της, φαίνεται να αφορούσε την περίπτωση «προστασίας» σε νυχτερινά κυρίως καταστήματα. Αφορμή για την επιλογή της εν λόγω θεματικής στα πλαίσια της εκπόνησης της μεταπτυχιακής εργασίας μου, υπήρξε η ενασχόληση από την πλευρά της πράξης (υπεράσπισης) με υποθέσεις, στις οποίες οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν και για την τέλεση του εν λόγω ποινικού αδικήματος με την έννοια της «προστασίας» και η παιδιόθεν έντονη περιέργεια μου, σε ότι αφορά κατά κύριο λόγο το modus operandi των δραστών αυτών κατά τη διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος, η οποία έβαινε σταδιακά αυξανόμενη, υπό την επιρροή και των κατά καιρούς δημοσιογραφικών αναφορών σε κυκλώματα της «νύχτας» που μετέρχονται πρωτότυπες μεθόδους δράσης για την παροχή προστασίας στα θύματα τους. Αξιοσημείωτο πράγματι θεωρώ ότι είναι το γεγονός, ότι επειδή στην πράξη, ιδίως η κακουργηματική μορφή της εκβίασης επιχειρήσεων, διαπράττεται από «οριοθετημένες» μεταξύ τους ομάδες, κατά κανόνα σε εκτενή χρονική κλίμακα, τους δίνεται η δυνατότητα να μετέρχονται ολοένα και περισσότερο δυσχερώς ανακαλύψιμους από τις δυνάμεις καταστολής τρόπους δράσης, με δεδομένο και ότι η αποκλειστική ενασχόληση τους περιορίζεται κατά κύριο λόγο στο συγκεκριμένο πεδίο της ποινικής εγκληματικότητας. Θέληση μου είναι, να διαφωτίσω πολύπλευρα το εν λόγω αδίκημα, εκτός από την επιστημονική και από πρακτική σκοπιά, ιδιαίτερα δε όπως την τελευταία αντιλήφθηκα , εκτός από τη σχετική νομολογιακή αναζήτηση και επεξεργασία, και από συζητήσεις με μερικούς από τους «πρωταγωνιστές» -συχνά εμπλεκομένους στις δικαστικές υποθέσεις που αφορούν -εκτός των άλλων -και εκβιάσεις επιχειρήσεων. Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλω στους ακαδημαϊκούς μου Δασκάλους του Τομέα Ποινικών και Εγκληματολογικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Θράκης, οι οποίοι με ενέπνευσαν με τα πολύπλευρα ερεθίσματα που μου παρείχαν μέσα και έξω από τις αίθουσες διδασκαλίας από τα πρώτα έτη των ακαδημαϊκών μου σπουδών, ως διδάσκοντες και ως άνθρωποι. Για την πολύτιμη συνδρομή του, την ενεργή συμπαράσταση και τις καίριες υποδείξεις του, ευχαριστώ θερμά τον αναπληρωτή καθηγητή κ. Γιάννη Μπέκα, ο οποίος ήταν και ο επιβλέπων καθηγητής μου. Θα ήταν τέλος παράλειψη εκ μέρους μου, να μην εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον επίκουρο καθηγητή κ. Δημήτρη Συμεωνίδη, χωρίς την αμέριστη στήριξη και κατανόηση του οποίου, στα πλαίσια της δικηγορικής συνεργασίας μου μαζί του, δεν θα ήταν εφικτή η ολοκλήρωση της παρούσας εργασίας.
doi:10.26257/heal.duth.11860 fatcat:uswnlvd3dnbfjjqogwzbqfqheq