The effect of addition of lidocaine to bupivacaine on anesthesia beginning time, block time, and block quality in lateral sagittal infraclavicular block
Özgür ÖZMEN, Hacı Ahmet ALICI, Mine ÇELiK, Aysenur DOSTBİL, Mehmet CESUR
2013
Turkish Journal of Medical Sciences
In West Anatolia near the cities of İzmir and Manisa, the historical occurrence of large earthquakes suggests the presence of important seismogenic faults. However, these faults have yet to be investigated in detail. Th e Manisa Fault Zone (MFZ) is an active large-scale normal fault system in this area, and thus fi eld observations and palaeoseismological studies of this zone are important for predicting future earthquakes. Hence we sought to document geological and palaeoseismological evidence
more »
... for Holocene activity on the MFZ. We performed trenching to determine the magnitude and timing of past surface-faulting events using detailed fault-trace mapping, measurements of Upper Pleistocene− Lower Holocene sediments, and radiocarbon dating. By comparing the trench data with palaeoearthquake records, we fi nd evidence for three palaeoearthquakes which correspond to 926 AD, 1595 or 1664 AD, with the most recent event in 1845 AD. We also fi nd this in the central and western sectors of the MFZ, which together with the eastern sector comprise the three major seismogenic zones. Th e Pliocene−Quaternary vertical off set at fault scarps is far less than that in the western sector, suggesting that activities of these sectors are highly independent. Evaluation of fi eld observations suggests that the MFZ has been the source of multiple Late Pleistocene and Holocene surface-rupturing earthquakes. Our results constitute the fi rst palaeoseismic evidence on the causative faults of historical earthquakes that aff ected Manisa, and point to their underlying tectonic mechanisms. Özet: Batı Anadolu' da İzmir ve Manisa şehri yakınlarında tarihsel dönemlerde büyük depremlerin meydana gelmiş olması, bu bölgede önemli sismojenik fayların varlığına işaret etmektedir. Ancak, bu faylar şimdiye kadar ayrıntılı bir şekilde araştırılmamışlardır. Bu bölgede bulunan Manisa Fay Zonu (MFZ) büyük ölçekli aktif normal fay sistemidir ve bu zon üzerinde gerçekleştirilen arazi gözlemleri ile paleosismolojik çalışmalar, gelecekteki depremlerin tahmin edilebilmesi açısından önemlidir. Bu çalışmada, MFZ'nun Holosen aktivitesine ait jeolojik ve paleosismolojik veriler sunulmuştur. Tarihsel dönem yüzey faylanmalarının zamanını ve büyüklüklerini ortaya çıkarmak amacıyla, ayrıntılı fay izi haritalaması, geç Pleyistosen−erken Holosen yaşlı sedimanların incelenmesi, radyokarbon yaşlandırma yöntemleri kullanılarak hendek çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Hendek verileriyle eski deprem kataloğu bilgileri karşılaştırıldığında üç depreme ait izler saptanmıştır; bunlar sırasıyla, 926, 1595 veya 1664 ve 1845 depremlerine karşılık gelmektedir. Ayrıca, batı, orta ve doğu bölgelerden oluşan üç ana sismojenik zon tanımlanmıştır. Fay sarplığının Pliyosen−Kuvaterner zamanındaki düşey atım miktarının batı bölümde daha az olması bu bölümlerin bağımsız olarak hareket ettiklerini göstermektedir. Arazi çalışmaları, MFZ'nun geç Pleyistosen ve Holosen' de bölgede meydana gelen ve yüzey kırığı oluşturan depremlerin kaynağı olduğunu göstermektedir. Elde edilen sonuçlar, Manisa şehrini etkileyen tarihsel depremlere neden olan faylar ve bu fayların tektonik mekanizmaları üzerine elde edilen ilk paleosismolojik verileri oluşturmaktadır.
doi:10.3906/sag-1207-22
fatcat:zokn6gykxrgr3cynhifanm4c5a