Historia wspólna – historia osobna. Polsko-litewskie transfery kulturowe: Margier i Kiejstut

Mirosława Kozłowska
2020 Rocznik Komparatystyczny  
Początków nakładania na teatry obowiązków edukacyjnych i propagandowych wobec aktualnych idei społecznych, politycznych czy religijnych należy szukać już w świecie starożytnym. Zarówno w gatunkach typowo ludycznych, jak i uważanych za należące do kultury wysokiej, funkcjonowały pożądane motywy, wzory osobowe, tematy uważane za istotne z punku widzenia hic et nunc życia społecznego i politycznego. Tendencje w kształtowaniu repertuarów teatralnych znajdowały swój rezonans w dramaturgii. Nie
more » ... maturgii. Nie miejsce tu na bardziej szczegółowe rozwijanie zagadnień związanych z funkcjami teatru. Epizod z wyżej nakreślonej koncepcji teatru zaangażowanego w aktualne tendencje ideowe i programowe zostanie przedstawiony na podstawie funkcjonowania motywów zaczerpniętych z historii dawnej pogańskiej Litwy w obrębie teatru/dramatu 1 polskiego i -w węższym zakresie -litewskiego, przełomu XIX/XX wieku oraz okresu międzywojennego -okresów ważnych dla odrodzenia litewskiej tożsamości narodowej. Włączenie teatrów w procesy kształtowania narodowej tożsamości, propagowania kultury i popularyzowania wiedzy historycznej było jedną z istotnych przesłanek kształtujących repertuar scen litewskich i polskich na 1 Powstawały nie tylko nowe dramaty historyczne, ale przystosowywano do realizacji scenicznej teksty już istniejące, np. Sienkiewicza, Kraszewskiego czy powieści poetyckie Mickiewicza.
doi:10.18276/rk.2019.10-12 fatcat:dx2pnak2xrdkpg2ogcp564cvna