Realizm klasy mieszczańskiej

Bernd Stegemann
2017 Nowa Krytyka  
Realizm klasy mieszczańskiej W porządku, istnieje walka klas. Ale to moja klasa, klasa bogatych, prowadzi tę walkę. I to my wygrywamy. Warren Buffett Prawdziwe jest to, co przyjemne Jeżeli realizm rozumiemy jako metodę estetyczną, za pomocą której radzimy sobie z rzeczywistością, i jeśli warunkiem skuteczności takiego postępowania wyjaśniającego jest jego zakorzenienie w określonej postawie wobec świata, to zanim rozważymy kwestię stylu, musimy postawić pytanie o postawę realistyczną. Pytanie
more » ... istyczną. Pytanie to zadać dziś trudno i bywa ono z miejsca wyśmiewane, lecz nie powinno nas to powstrzymać przed jego postawieniem. Ponieważ to, co prawdziwe, nie zawsze jest przyjemne. Jeśli chce się wyprowadzić z równowagi dowolne grono artystów, wystarczy zadać im proste pytanie: Jaka jest wasza perspektywa klasowa? Pierwszą reakcją będzie zakłopotanie: Czy zadano to pytanie ironicznie, czy też na poważnie, czy jest ono błazenadą, czy też bezczelnością? Kiedy przestaną podejrzewać pytającego o ironię, zaczną wygłaszać slogany postmodernizmu: przecież klasy społeczne już nie istnieją; gdzie są ci wyzyskiwani robotnicy o brudnych twarzach, o których pisał Marks? A poza tym każdy z nas jest dzisiaj wysoko wyspecjalizowanym indywiduum, które daje się jedynie ulotnie przyporządkować do systemów funkcjonalnych: raz jest człowiekiem rodzinnym, raz niezdecydowanym wyborcą; zazwyczaj jest podatnikiem i zawsze konsumentem; coraz rzadziej, niestety, jest widzem teatralnym.
doi:10.18276/nk.2017.39-02 fatcat:6p6oaanodnhdthczjty3guejsi