DYNAMIKA WILGOTNOŚCI WIERZCHNIEJ WARSTWY GLEBY JAKO INFORMACJA O INTENSYWNOŚCI PAROWANIA *

Grzegorz Janik
2006 Acta Agrophysica   unpublished
S t r e s z c z e n i e. W pracy zaprezentowano metodę pozwalającą wyznaczyć intensywność paro-wania z gleby bez roślin. Zaproponowana metoda wykorzystuję ideę rozwiązania zadania odwrotnego. Polega to na wyznaczeniu szukanej wielkości, w tym przypadku intensywności parowania, znając jedynie dynamikę wilgotności wierzchnich warstw gleby. Zastosowanie techniki TDR umoŜliwiło ciągły pomiar wilgotności. Pozwoliło to na budowę bilansu wodnego dla wydzielonej przestrzeni glebowej dla dowolnie
more » ... dla dowolnie krótkich kroków czasowych. Intensywność parowania stanowiła jedyną niewiadomą bilansu i na tej podstawie była wyznaczana. Przeprowadzone w kolumnach glebowych badania laboratoryjne wykazały, Ŝe dokładność zaprezentowanej metody rośnie wraz z długością przyjętego kroku czasowego, dla którego budowano bilans wodny. Dla kroku dłuŜszego niŜ 8 godzin błąd względny jest mniejszy od 20%. Metodę zastosowano równieŜ do wyznaczenia intensywności parowania z powierzchni gleby bez roślin w warunkach polowych. S ł o w a k l u c z o w e : technika TDR, bilans wodny wierzchniej warstwy gleby, intensywność parowania z powierzchni gleby bez roślin WSTĘP Obieg wody w przyrodzie moŜliwy jest dzięki parowaniu. W zagadnieniach rolniczych największe znacznie odgrywa znajomość parowania z trzech rodzajów powierzchni: wody, ugoru oraz gleby pokrytej roślinnością. Wyznaczenie intensyw-ności ruchu wody w układzie gleba-atmosfera stanowi podstawę rozumienia proce-sów ruchu wody glebowej [3,8,12]. Do opisu tych procesów moŜna zastosować for-muły matematyczne, np. równanie Richardsa. Rozwiązanie tego równania jest moŜ-* Badania laboratoryjne i terenowe przeprowadzono przy udziale studentów z SKN Meliorantów im. prof. S. Baca z Akademii Rolniczej we Wrocławiu.
fatcat:reurv7j2fjcith3akzsd5vw5y4