INTEGRACJA INFORMATYCZNA W OBSZARZE ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO

Stanisław J. RYSZ
2017 Modern Management Review  
Specyfika zarządzania kryzysowego polega w dużej mierze na poszukiwaniu możliwości ograniczania skutków zdiagnozowanych zagrożeń oraz na podążaniu z akcjami reagowania do miejsc ich materializacji. Idąc dalej w tych rozważaniach trzeba dostrzec, że pakietowość występujących zagrożeń, ich nieprzewidywalność zarówno co do charakteru, jak i co do skali sprawiają, że koszty działań zawsze przerastają zaplanowane na ich realizację środki budżetowe. Trzeba więc szukać sposobów, żeby ta dysproporcja
more » ... y ta dysproporcja była jak najmniejsza. Służyć temu mogą informatyczne systemy integrujące zasoby procesu zarządzania kryzysowego. Środowisko podmiotów uczestniczących w systemie zarządzania kryzysowego w Polsce ma charakter hybrydowego klastra. Oprócz organów administracji publicznej, służb, straży i inspekcji, które są do tego zobligowane zapisami odpowiednich ustaw, uczestniczą w nim także podmioty komercyjne (działające dla osiągnięcia zysku) oraz organizacje społeczne z tak zwanego trzeciego sektora. Taka specyfika uczestników naraża system na trudności w godzeniu partykularnych interesów poszczególnych podmiotów, co może utrudniać uzyskanie optymalnej sprawności i skuteczności. Z uwagi na istotne znaczenie dostępności i przepływu informacji w procesach zarządzania kryzysowego, można się spodziewać, że wdrożenie informatycznych narzędzi i procedur integrujących środowisko może mieć pozytywny wpływ zminimalizowanie takich zagrożeń. Chodzi o zorganizowanie współpracy w środowisku podmiotów działających w systemie zarządzania kryzysowego poprzez wykorzystanie zasobów informatycznych i teleinformatycznych (sprzętowych, aplikacyjnych, sieciowych i personalnych) do sprawniejszego pozyskiwania danych niezbędnych do właściwej oceny przebiegu zdarzeń, inwentaryzacji dostępności i zużycia zasobów oraz planowania i prowadzenia akcji w sytuacjach kryzysowych. Słowa kluczowe: zarządzanie kryzysowe, integracja, sprawność, skuteczność.
doi:10.7862/rz.2017.mmr.20 fatcat:xysvnljmyfbyva2apnvenc5exa