(Communicative) Conventions – Bondage or Source of Inspiration
Konwencje (komunikacyjne) – niewola czy źródło inspiracji

Maria Wojtak
2016 Acta Humana  
Konwencje (komunikacyjne) -niewola czy źródło inspiracji 1. Uwagi wstępne Problematyka konwencji jawi się filologowi jako niezwykle istotna, interesująca oraz intrygująca, a więc warta ciągłego zgłębiania, reinterpretowania i operacjonalizowania badawczego. Nie jest to jednak zadanie łatwe ze względu na polimorficzność pojęcia i jego transdyscyplinarność. W niniejszym szkicu nie będę się zajmowała odtwarzaniem stanu badań nad konwencją jako taką i konwencjami cząstkowymi, wyodrębnianymi i
more » ... drębnianymi i opisywanymi w poszczególnych dyscyplinach naukowych. Stawiam sobie zadanie znacznie bardziej skromne. Chciałabym mianowicie pokazać wybrane możliwości interpretacji tego pojęcia w ramach filologii (lingwistyki). Będzie to więc ujęcie aspektowe przygotowane ze świadomością interpretacyjnych ograniczeń. W definicjach słownikowych (mam tu na myśli wszystkie współczesne słowniki ogólne) 1 , które częściowo odzwierciedlają profesjonalny punkt widzenia, wymienia się z reguły następujące określenia o funkcji eksplikacyjnej (w tym zakresie semantycznym, jaki nas tu interesuje): umowa (normująca, regulująca) jakieś sprawy, zespół norm odnoszących się do dzieła (zwykle wymienia się jedynie dzieła literackie) i obowiązujących w danym czasie, przyjmowanych przez twórców 1 Nie wymieniam tych opracowań detalicznie, gdyż nie będę omawiać konkretnych definicji ze względu na łatwo dostrzegalne między nimi pokrewieństwo. Przypomnę jedynie w tym miejscu, że leksem konwencja jest traktowany jako polisemiczny z następującym zbiorem znaczeń: 1) umowa międzynarodowa dotycząca spraw politycznych, społecznych lub gospodarczych, 2) konwencja jakiejś partii (zjazd), 3) każda umowa normująca jakieś sprawy (np. w sztuce, literaturze), 4) ogólnie przyjęte w jakimś środowisku normy postępowania (konwenans, zwyczaj).
doi:10.17951/ah.2015.6.19 fatcat:oza46y7ai5bjxd6xmybfjfdvwu