Co po kryzysie? w poszukiwaniu relewantnych pytań i odpowiedzi

Maria Nawojczyk
2013 Studia Humanistyczne (Kraków. 2003)  
CO PO KRYZYSIE? W PoSzUKiWANiU releWANtNyCH PytAń i oDPoWieDzi W dniach od 11 do 14 września 2013 odbył się Xv ogólnopolski zjazd Polskiego towarzystwa Socjologicznego w Szczecinie. tytuł zjazdu Co po kryzysie? miał skłaniać nie tylko do refleksji nad trwającym od kilku lat kryzysem gospodarczym, ale w szerszym kontekście nad jego konsekwencjami w różnych sferach życia społecznego i na różnych poziomach integracji społecznej, ze szczególnym uwzględnieniem europy i Unii europejskiej jako ważnego
more » ... jskiej jako ważnego projektu integracyjnego opartego na pewnej wspólnocie wartości. ta intencja wyraźnie została zapisana w przesłaniu rady programowej zjazdu, dlatego też w moim sprawozdaniu z tego wydarzenia będę starać się podążać za tym głównym wątkiem, gdyż wszystkiego ze szczegółami z tak bogatej programowo imprezy opisać nie zdołam. zacznę od punktów programu, które mogły skupić uwagę wszystkich uczestników zjazdu, czyli od sesji plenarnych. Pierwsza z nich zorganizowana przez Grażynę Skąpską i Andrzeja rycharda została poświęcona przeobrażeniom instytucji społecznych. obszerny i ciekawy wstęp A. rycharda zakreślił procesy instytucjonalizacji polityki światowej oraz ramy rozważań normatywnych dotyczących tego, co po kryzysie. Piotr Chmielewski w swoim wystąpieniu "Kryzysy i zarządzanie kryzysowe: podejście nowego instytucjonalizmu" przedstawił klasyfikację kryzysów na: systemowe, konfrontacyjne, decyzyjne i polityczno-symboliczne. Prowadził też rozważania na temat natury i rozumienia kryzysu w kategoriach popularnych, filozoficznych i społeczno-naukowych. Szczególnie nośny w dyskusji i komentarzach okazał się podniesiony przez referenta aspekt traktowania kryzysu jednocześnie jako zagrożenia i szansy, w wystąpieniu nawiązujący do filozofii chińskiej, a w dyskusji do medycznych konotacji rozumienia tego terminu. Anna Giza w referacie "Instytucje publiczne a procesy społeczne. Niedoceniany aktor zmian" zaprezentowała bardzo interesującą koncepcję instytucji jako złożonych całości o nieostrych granicach, budowanych w odniesieniu do istniejących praktyk. Ważnym aspektem tej interakcji były dla A. Gizy przestrzeń fizyczna i zakorzenienia w peryferiach. Na konkretnych przykładach praktyk społecznych pokazała, że kryzys jest w instytucjach, a nie w ludziach. W kontekście uprawiania socjologii publicznej było to bardzo ciekawe wystąpienie. "Kapitał instytucjonalny -instytucje jako czynnik rozwoju gospodarczego" to tytuł ostatniego wystąpienia tej sesji zaprezentowanego przez
doi:10.7494/human.2013.12.4.87 fatcat:jr4m3byo4jb2hnprztujsuzczm