Ein verkanntes Sprichwort

G. N. Hatzidakis
1897 Byzantinische Zeitschrift  
Ein h bsches Epigramm ist in dieser Zeitschrift Bd. V S. 482 fehlerhaft gelesen und unverst ndlich geblieben; es heifst: ει de βίβλους Ελικώνος άκαρδίφ άνδρΐ κενοίης, τον ϋλλαν κράζεις, τ) παρά %ΐνα λαλείς. Was nun τον νλλαν κράζεις heifst, verstehe ich nicht; wohl aber, was τον "Τλαν κράξεις bedeutet. Denn "Τλας ist bekanntlich der Gef hrte der Argonauten, der, von Herakles zum Wasserholen geschickt, von den Nymphen Eunika, Malis und Nycheia wegen seiner Sch nheit geraubt und dann von Herakles
more » ... d dann von Herakles umsonst berall herum gesucht und gerufen wurde. Cf. Apoll. Rhod. I 131, Theokrit Xffl 53 ff. und Apollodor I 9, 19. Daraus ist nun das Sprichwort τον "Ϋλαν κράζειν oder κρανγάξειν entstanden, erw hnt bei Phot. p. 617, 3 und Apostolios XVH 9 "Τλαν κραυγάξειν^ επί τ&ν μάτην πονούντων καΐ κραυγαζόντων* έπεί rbv "Τλαν αφανή γενόμενον 'Ηρακλής άποβάς της νεως 'Λργους ξητήόας ούχ ενρε. Und VIII 34 ζητείς τον ου παθόντα* ο 'Ηρακλής όνμ,πλέον τοις 'Λργοναύταις περί τίνα κρήνην αποστέλλει τύνΤλαν νδρενόαό&αι· Νηρηίδες δΐ τον νεανίαν λαβονόαι τοις ϋδαόιν άπε&έωβαν. Ηρακλής δ% μηκέτι τον μβιρακίσν νχοότράφοντος Χαόαν ϋλην xccl κρήνην ΛΒριτρέχων τον ου παρόντα ζητών χατεφαίνετο. Die Korrektur χράξειν st. κράζειν ist notwendig, damit die dauernde, allein trotzdem vergebliche Handlung ausgedr ckt wird. Deshalb brauchen wir heutzutage daf r stets das Pr sens; cf. 9 S τον κουφού την πόρτα 50ο δέλεις βρόντα. Tbv αράπη οαποννίξεις, μόνο το όαποννι χάνεις. "Οπου παίρνει του πόταμου γη τον δρόμου το χωράφι κ 9 οπού γαμεί ξένη γυναίκα^ μόνον τον κόπο χάνει. "Οποιος του τρελλον^&ρμηνεύει κρύο βίδερο δουλεύει. Σκότωνε τρελλονς, πλέρωνε τξερεμέδες. Κά&ου γύρευε ψύλλους 9 ς ταχερα. Κά&ον κοπάνιζε νερό 'ς το χαβάνι. Κά&ον μίλε-.ε τ(ογ) αέρα etc.
doi:10.1515/byzs.1897.6.2.392 fatcat:izqfcungyjfilbthghawlydblq