Diagnostic thoracoscopy

Goran Plavec, Dragoljub Popovic, Stevan Sikimic, Vojkan Stanic
2002 Vojnosanitetski Pregled  
Vojnomedicinska akademija, Klinika za plućne bolesti, Klinika za kardijalnu i grudnu hirurgiju, Beograd Dijagnostička torakoskopija kod bolesnika sa pleuralnim izlivom nejasne etiologije najčešće omogućava postavljanje tačne dijagnoze. Rezultati su različiti od serije do serije objavljenih ispitivanja. Prikazali smo dijagnostički doprinos metode u grupi bolesnika ispitivanih u našoj ustanovi. Kod 47 muškaraca i 20 žena sa pleuralnim izlivom nepoznate etiologije, a nakon nezadovoljavajućih
more » ... ovoljavajućih rezutata citološkog pregleda tečnosti iz pleuralnog izliva i perkutane biopsije parijetalne pleure iglom, učinjena je torakoskopija sa biopsijom jedne ili obe pleure. Torakoskopija je izvođena u ambulanti uz lokalnu anesteziju, a upotrebom Štorcovog rigidnog torakoskopa. Od 37 bolesnika sa malignim oboljenjem (primarnim i metastatskim) patohistološki je bolest potvrđena kod 31 (81,12%). Od 27 bolesnika sa zapaljenjskim oboljenjem pleure bolest je patohistološki potvrđena kod 22 (81,4%), i to kod 10 od 11 bolesnika sa tuberkuloznom upalom (90,91%). Normalan nalaz kod spontanog pneumotoraksa i plućne tromboembolije uzet je kao pozitivan nalaz. Ukupan broj pozitivnih nalaza bio je 55, odnosno 82,10%. Kod jednog bolesnika indikacija za torakoskopiju je bio treći uzastopni spontani pneumotoraks, a nakon što su viđene mnogobrojne bule odmah je učinjena i pleurodeza talkom. Kod četiri bolesnika nakon pleuroskopije došlo je do pojave potkožnog emfizema manjeg intenziteta. Rezultati ukazuju da je torakoskopija u lokalnoj anesteziji van operacione sale relativno jednostavan nezamenjiv metod za rešavanje nerazjašnjenih pleuralnih izliva sa zanemarivo malim brojem komplikacija. K lj u č n e r e č i : pleura, izliv; torakoskopija; neoplazme; tuberkuloza; pneumotoraks; pluća, embolija. Uvod Prvi napor da se sagleda pleuralni prostor učinio je Jakobeus 1910. godine upotrebivši modifikovani Nitzeov cistoskop (1). Iako je torakoskopija prvobitno zamišljena kao dijagnostička procedura, u narednih 40 godina su ovu metodu upotrebljavali ftiziolozi pri presecanju pleuralnih priraslica i izazivanju veštačkog pneumotoraksa i predstavljala je prvi red terapijskih metoda u lečenju tuberkuloze na početku 20. veka. Sa pronalaskom efikasnog kauzalnog lečenja antituberkuloticima i usavršavanjem resekcione terapije, a time i prestankom kolapsoterapije, njena primena u lečenju tuberkuloze je prestala i postala skoro zaboravljena. Istovremeno je primena Abramsove i Copeove igle za perkutanu biopsiju plućne maramice pokazala zavidnu efikasnost u dijagnostici malignih i tuberkuloznih pleuralnih izliva (2, 3). Samo je mali broj torakoskopista pedesetih i šezdesetih godina i dalje primenjivao dijagnostičku torakoskopiju, a u nekoliko centara je primenjivana i za sprečavaanje recidiva spontanog pneumotoraksa pleurodezom (4, 5). Ponovno interesovanje za torakoskopiju i njena sve šira primena počinje sedamdesetih godina, pre svega zahvaljujući a) inovacijama u optičkoj i video tehnici i b) napretku na polju lokalne anestezije i neuroleptičke sedacije, a pre svega radi razjašnjenja etiologije nejasnih pleuralnih izliva (6, 7). Metode Učinjeno je 67 torakoskopija kod 47 muškaraca i 20 žena životnog doba od 19 do 75 godina (prosečno 55,6), a prema indikacijama navedenim u tabeli 1. Etiologija pleuralnog izliva prethodno nije razjašnjena drugim dijagnostičkim postupcima. Torakoskopija je činjena u lokalnoj anesteziji, u kliničkom odeljenju za intervencije, Stortzovim rigidnim torakoskopom sledećim postupkom: oko 30 minuta nakon premedikacije
doi:10.2298/vsp0205473p pmid:12451726 fatcat:gpx5boa5kzfntbgiviqrnzvv5i