Wpływ amin krótkołańcuchowych na flotację łupka miedzionośnego

Jakub Witan, Tomasz Ratajczak
2017
Streszczenie Badano wpływ wybranych spieniaczy typu aminowego na właściwości pian bez ziarn ciała stałego oraz pian flotacyjnych z udziałem łupka miedzionośnego poprzez pomiar ich wysokości, obserwację struktury i określenie wychodów flotacji rudy łupkowej. Przeprowadzone badania i uzyskane wyniki wskazują, że każdy spieniacz działa inaczej, chociaż należą do tej samej rodziny związków. Wysokość piany bez łupka dla chlorku amonu osiąga plateau, tym większe im wyższe jest stężenie soli. Dla
more » ... enie soli. Dla etyloaminy obserwuje się spadek wysokości piany wraz z upływem czasu barbotażu. W przypadku propyloaminy nie zachodzi spadek wysokości piany z czasem, która jest dodatkowo taka sama dla różnych stężeń. Aminowe piany flotacyjne zawierające łupek są inne niż bez łupka. Obecność łupka znacząco podnosi wysokość piany, która po wyflotowaniu większej ilości łupka wraca do takiej samej wysokości jak bez łupka. Nie zachodzi więc znaczące usuwanie aminy wraz z koncentratem flotacyjnym. Zwiększanie wysokości piany dzięki obecności łupka wynika ze stabilizacyjnego działania ziarn łupka na pianę. Wysokość piany w obecności łupka silnie zależy od rodzaju spieniacza i rośnie wraz z liczbą węgli w rodniku węglowodorowym aminy. Wychody maksymalne produktu pianowego flotacji w obecności propyloaminy są wyższe niż dla salmiaku i etyloaminy, co świadczy o jej podwyższonych zdolnościach zbierających. Stwierdzono, że napięcie powierzchniowe badanych roztworów wpływa na wysokości piany i wychód flotacji łupka miedzionośnego. W przypadku chlorku amonu, gdzie obserwuje się wzrost napięcia powierzchniowego wraz ze wzrostem stężenia roztworu, wykazano spadek flotacji oraz nieznaczny wzrost wysokości piany flotacyjnej w stosunku do wysokości piany w czasie barbotażu. Natomiast dla etyloaminy oraz propyloaminy, dla których napięcie powierzchniowe spada wraz ze wzrostem stężenia obserwuje się nieznaczny wzrost flotacji oraz znaczny wzrost wysokości piany flotacyjnej łupka miedzionośnego w stosunku do wysokości piany w czasie barbotażu. Wprowadzenie W procesie flotacji piana jest tą częścią układu, w której następuje koncentrowanie się ziarn minerału użytecznego. Piana jest układem dwufazowym składającym się z cieczy oraz zdyspergowanego gazu lub trójfazowym (gaz-ciecz-ciało stałe). Do utworzenia się piany konieczne jest powstanie cienkiej błony wokół pęcherzyka gazowego, co zapobiega wypływaniu z niej wody i tym samym zmniejszaniu się warstwy między poszczególnymi pęcherzykami. Sprzyjają temu substancje, które sorbują się na granicy międzyfazowej pęcherzyk gazowy-ciecz (Kowalczuk i Drzymała
doi:10.5277/lupek1716 fatcat:wkl5znlffrbnrlolq7oolibcg4