Türk Ceza Kanunu'nun 141 VE 142. maddelerine ilişkin tartışmalarda devlet ve sınıflar

Cangül ÖRNEK
2014 Ankara Üniversitesi SBF Dergisi  
Özet 1936 yılında kabul edilen reform paketiyle Türk Ceza Kanunu'na giren 141 ve 142. maddeler, sınıf esaslı örgütlenmeyi ve propagandayı yasaklayarak örgütlenme ve ifade özgürlüğünü ihlal ettikleri gerekçesiyle eleştirilmiştir. Bu çalışmada 141 ve 142. maddeler esas olarak devlet-sınıf ilişkileri bağlamında ele alınmıştır. Maddeler üzerindeki değişiklikler ve ilgili içtihadın mantığı dönemin sosyal ve politik koşulları bağlamında, bu koşulların devlet-sınıf ilişkileri üzerindeki yansımalarına
more » ... deki yansımalarına odaklanılarak incelenmektedir. Bu açıdan, Erken Cumhuriyet dönemindeki "sınıfsız toplum" kurgusunun yerini ilk aşamada "sınıfsız toplum" kurmayı amaçlayan siyasetin yasaklanmasına bıraktığı iddia edilmektedir. Daha sonraki dönemde ise, kapitalizm devletin "temel nizam"ı olarak kabul edilmiş ve hukuk otoritesi tarafından anti-kapitalist siyaset karşısında dokunulmaz sayılmıştır. Hukukun sınıflı toplumlardaki rolüne ilişkin yaklaşımlar ışığında ele alınan bu tarihsel izlek, sınıf siyaseti söz konusu olduğunda Türkiye'de hukukun baskı aygıtının bir parçası olarak ele alınabileceğini göstermektedir. Abstract The controversial articles 141 and 142 of the Turkish Penal Code, which were introduced as part of a package of penal-reform in 1936, were criticized for violating the right of organization and freedom of speech by prohibiting class based organizations and propaganda. This study examines the articles in regard to stateclass relations in Turkey. The logic behind each amendment and jurisprudence are interpreted in the context of social and political circumstances of the time by particularly focusing on the repercussions of those circumstances on state-class relations. It is argued that "classless society" approach of the Early Republican years was replaced by, first, a ban on politics aiming at constructing a "classless society". Eventually capitalism was accepted as the "fundamental order" of the state and granted immunity by law authorities against anti-capitalist politics. The historical pattern, which is scrutinized in the light of the role of law in class societies, exhibits that in Turkey the law mechanism in case of class politics can be considered as part of the oppressive apparatus.
doi:10.16987/ausbf.37174 fatcat:fg66qwtrbfhv5omuyxilwulioe