Animal Bites Cases Presented to a University Hospital Pediatric Emergency Room

Okşan Derinöz, Taner Akar
2017 Journal of Pediatric Emergency and Intensive Care Medicine  
Amaç: Kuduz halen dünyada ve ülkemizde önemini koruyan bir halk sağlığı sorunudur. Kuduz riskli temas olgularının dünyadaki en önemli nedeni, köpeklerin ilk sırada yer aldığı evcil hayvanlardır. Bu çalışmayla, Türkiye'nin merkezinde bir üniversite hastanesi acil servisinde çocuk olguların kuduz riskli temas sonrası tedavisine yönelik uygulama basamaklarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: 2009-2016 yılları arasındaki hayvan ısırığı olan olgulara ait yaş, cinsiyet, temas edilen vücut
more » ... temas edilen vücut bölgesi ve ısıran hayvanın cinsi, tetanoz/kuduz profilaksisi, antibiyotik uygulaması yapılıp yapılmadığı ve olayın hekim tarafından adli olgu olarak değerlendirilip değerlendirilmediği gibi bilgiler kaydedildi. Bulgular: Yaşları 2-18 arasında (ortalama=11,06±4,77) değişen 58'i (%61,7) erkek toplam 94 olgu çalışmaya alındı. Temas sonrası olguların %43,6'sı ilk sekiz saat içinde acil servise başvurmuştu. Olguların %73,4'ü köpek, %25,5'i kedi; bir olguda fare ısırığı nedeniyle acil serviste değerlendirilmişti. Olguların %34'ünde ısırık el bölgesindeydi. Yaş gruplarına göre, 0-5 yaş grubu olguların %50'sinde gövde, 6-10 yaş grubu olguların %41,7'sinde üst ekstremite, 11-15 yaş grubu olguların %50'sinde ayak, 16-18 yaş grubu olgularında %53,8'inde alt ekstremitede ısırılmanın meydana geldiği görüldü (p<0,05). Acil serviste değerlendirilen olguların %56,4'ü hekim tarafından "adli olgu" olarak değerlendirilmişti. Hastaların %91,5'inin mevcut yaralanmaları yara yıkama ve pansuman yapılırken; geri kalanlara yara yıkama ve kapama yöntemleri uygulanmıştı. Taburculuk sonrası olguların %17'sine oral antibiyotik tedavisi başlanmıştı. Olgulardan sadece biri parenteral antibiyotik tedavisinin devam edilmesi amacıyla servise yatırılırken, tüm olgular ayaktan izlemleri yapılmak üzere taburcu edilmişti. Sonuç: Hayvan ısırıkları hem çocuk hem de erişkin acilde sıklıkla karşımıza çıkan ancak uygulama basamaklarında halen hata yapılan durumlardan biridir. Bu hataların azaltılması için hekimlerin bu konuda bilgi ve becerilerini arttırmaları gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Çocuk, kedi, köpek, ısırık, hayvan ısırıkları, kuduz profilaksi Introduction: Rabies is still one of the important public health problems both in the world and in our country. The highest risk of rabies comes from contact with pets, especially dogs. The aim of this study was to evaluate the treatment steps that are used in the management of cases presenting to the pediatric emergency department in a university hospital with a risk of rabies contact. Methods: Data including age, gender, site of bites, kind of animals, tetanus/rabies prophylaxis, antibiotic treatments and forensic case reports were recorded for the animal bite cases between 2009 and 2016. Results: A total of 94 patients [58 males (61.7%)] with a mean age of 11.06±4.77 years (range: 2-18) were included in the study. 43.6% of the cases presented to the pediatric emergency department within eight hours after the contact. 73.4% of patients presented due to dog bites, 25.5% for cat bite and one patient was with mice bite. In 34% of cases, the bite was on the hand. 50% of the bites were on torso in the 0-5 age group, 41.7% on upper extremities in the 6-10 age group, 50% on feet in the 11-15 age group, and 53.8% on lower extremities in the 16-18 age group (p<0.05). 56.4% of cases were reported as forensic cases. In 91.5% of cases, the wounds were cleaned and dressed while in the rest, the wounds were cleaned and sutured. 17% of patients were discharged on antibiotherapy. In only one of the cases, the patient was hospitalized for parenteral antibiotherapy. All the other patients were discharged. Conclusion: Although animal bites are very common cases for both adult emergency departments and pediatric emergency department, still many mistakes can be made in the treatment of these cases. In order to prevent these mistakes, the knowledge and skills of the healthcare professionals should be enhanced.
doi:10.4274/cayd.46855 fatcat:qo4hso76c5fjpnnv7cpslf426q