Reduction of polymerization shrinkage in adhesive restaurations
Redukcija polimerizacione kontrakcije adhezivnih restauracija

Stefan Dačić, Milan Miljković, Aleksandar Mitić, Marija Nikolić, Marko Igić, Milica Jovanović
2019 Acta Facultatis Medicae Naissensis  
Composite materials used for the restoration of lost dental tissues fulfill almost all functional and aesthetic requirements. However, polymerization shrinkage still remains the main problem of light-curing composite resins. The consequences of this phenomenon are microfractures and microleakage in the marginal areas of the composite restoration. The aim of this paper is to present the most important methods for reducing polymerization shrinkage of adhesive restorations, based on the
more » ... d on the contemporary literature available. These methods include changes in the chemical composition of the composite, correct application technique of the adhesive-composite system and selection of the appropriate light curing protocol. In the last few years, composite materials have experienced significant changes in the chemical composition in order to compensate for their major shortcomings. By introducing pre-polymerized filler particles, alternative matrices based on silorane and ormocer, and new germanium-based photoinitiators, the degree of polymerization shrinkage has been significantly reduced. Optimal adhesive bond between the filling and the tooth can compensate volumetric shrinkage of material which occurs during polymerization. Numerous studies have shown that total-etch adhesive systems, in comparison with self-etch, form a better adhesive bond to hard dental tissues. Polymerization shrinkage can also be reduced and marginal adaptation improved by applying a stress-absorbing layer and preheated composite. With the use of modified light-curing protocols, such as soft start with reduced initial light intensity, and pulse-delayed with relaxation period, the negative effects of polymerization shrinkage and stress development can be further reduced, and the risk of microfracture formation minimized. Acta facultatis medicae Naissensis 2019; 36(4):334-342 4 Odeljenje za stomatološku protetiku, Klinika za stomatologiju, Niš, Srbija 5 Univerzitet u Kragujevcu, Fakultet medicinskih nauka, Departman za stomatologiju, Kragujevac, Srbija SAŽETAK Kompozitni materijali koji se danas koriste za restauraciju izgubljenih zubnih tkiva, ispunjavaju skoro sve funkcionalne i estetske zahteve. Međutim, glavni problem svetlosnopolimerizujućih kompozita i dalje ostaje pojava kontrakcije prilikom polimerizacije. Posledice ovog fenomena su nastanak mikropukotine i mikrocurenja u predelu marginalnog spoja. Cilj ovog rada je da na osnovu savremene dostupne literature, predstavi najznačajnije metode za smanjenje kontrakcije adhezivnih restauracija. To su: promena hemijskog sastava kompozita, pravilna tehnika aplikovanja adhezivno-kompozitnog sistema i izbor odgovarajućeg režima svetlosne polimerizacije. Kompozitni materijali su zadnjih godina doživeli najviše promena u pogledu hemijskog sastava, sa ciljem kompenzovanja njihovih glavnih nedostataka. Uvođenjem prepolimerizovanih čestica punioca, alternativnih matriksa na bazi silorana i ormocera, i novih fotoinicijatora na bazi germanijuma, u značajnoj meri je redukovan stepen polimerizacione kontrakcije. Kvalitetna adhezivna veza između ispuna i zuba može kompenzovati kontrakciju materijala koja nastaje prilikom polimerizacije. Brojna istraživanja su pokazala da totalno nagrizajući adhezivni sistemi, u poređenju sa samonagrizajućim, omogućavaju formiranje bolje adhezivne veze za tvrda zubna tkiva. Uvođenjem stresapsorbujućeg sloja i zagrevanjem kompozita, može se dodatno smanjiti polimerizaciona kontrakcija i poboljšati marginalna adaptacija. Primenom modifikovanih režima svetlosne polimerizacije (soft start i pulse-delayed), sa smanjenim početnim intenzitetom svetlosne energije i periodom relaksacije, takođe se mogu umanjiti negativni efekti razvitka polimerizacione kontrakcije i stresa, a rizik od nastanka mikropukotine svesti na minimum. Ključne reči: polimerizaciona kontrakcija, mikropukotina, bulkfill kompozit, soft start, pulse delay
doi:10.5937/afmnai1904334d fatcat:bhdapiaqojcn5eg6tacemjpli4