O naukowym wzrastaniu z i przy Marii Dudzikowej

Ewa Bochno, Uniwersytet Zielonogórski
2018 Parezja Czasopismo Forum Młodych Pedagogów przy Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN  
O naukowym wzrastaniu z i przy Marii Dudzikowej streszczenie Tekst jest wspomnieniem Profesor Marii Dudzikowej. Stanowi autorefleksyjne spojrzenie na naukową drogę Autorki oraz przełomowe momenty, które stanowiły podstawę i wyznaczyły jej kierunki naukowych zainteresowań i zaangażowania na rzecz środowiska akademickiego. słowa kluczowe: Maria Dudzikowa, autokreacja, tożsamość naukowa Konstruowanie mojej wypowiedzi jest niezmiernie trudne, bo w pamięci ciągle bardzo dojmująco pozostają moje
more » ... pozostają moje ostanie rozmowy z Profesor Marią Dudzikową, a z Nią jest związana cała naukowa droga mojego rozwoju. Spoglądając wstecz wiem, że Profesor M.D. (tak Ją zawsze nazywaliśmy w kręgu osób zaprzyjaźnionych) bardzo mocno ukształtowała mnie zarówno w wymiarze naukowym, jak i osobistym. Uświadamiam sobie, że doświadczyłam kilku przełomowych momentów, które stanowiły podstawę i zadecydowały o tożsamości naukowej oraz wyznaczyły kierunki moich naukowych zainteresowań i zaangażowania na rzecz środowiska akademickiego. Wiem też, że ta więź z Profesor jest/była doświadczeniem nie tylko naukowego spotkania, ale ważnej dla nas obu przyjacielskiej relacji dwu kobiet. Do przełomowych momentów odniosę się w układzie chronologicznym. Praca nad rozprawą doktorską W roku 1996, w grudniu, dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, przy pomocy profesor Marii Jakowickiej z mojej macierzystej uczelni, trafiłam na seminarium doktorskie prowadzone przez Profesor Marię Dudzikową. Był grudzień - tuż przed Świętami Bożego Narodzenia. Byłam wtedy początkującą pracownicą na uczelni, młodą mamą, szukałam pomysłu na swój naukowy issn 2353/7914
doi:10.15290/parezja.2018.10.11 fatcat:otlzr4vqcvbr5oyv67s6qt2voq