Wspólne celebracje chrześcijan i niechrześcijan w Erfurcie. Z doświadczeń Kościoła w diasporze

Reinhard Hauke
2009 Teologia Praktyczna  
Wspólne celebracje chrześcijan i niechrześcijan w Erfurcie. Z doświadczeń Kościoła w diasporze Historia powołania Abrahama zawiera następujące słowo Boże: Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi (Rdz 12, 3). Wierzący Abraham, opuszczający swą ojczyznę i całą nadzieję pokładający w Bogu, który przemówił do niego i obiecał mu potomków oraz wielką krainę, jest świadomy swego znaczenia. Gromadzi współwyznawców -swoją żonę Sarę i bratanka Lota -i wędruje do nieznanego mu
more » ... nieznanego mu wcześniej kraju. Towarzyszy mu silna wiara: "Bóg mnie pobłogosławił, a przeze mnie błogosławiona jest również moja rodzina i kraj, do którego się udaję". Istotny wydaje się tu fakt, iż znajdzie się zawsze co najmniej j e d e n wierzący, który wiąże wszelkie swoje życiowe doświadczenia z Bogiem, który zniesie wszystko, co od Niego pochodzi i w Nim pokłada całą nadzieję. Ukazuje to wagę odpowiedzialności, jaką wierzący ponosi za swoich współobywateli, którzy nie myślą w taki sposób o Bogu i nie wierzą. Na tym tle trzeba widzieć przedstawione poniżej formy wspólnego celebrowania pewnych świąt w Kościele, na które to zapraszani są zwłaszcza niewierzący 1 .
doi:10.14746/tp.2009.10.01 fatcat:uel2pgt3uvekrpsqdkw5vb46ia