Josua, die Gewalt und die Bewohner des Landes

Ludger Schwienhorst-Schönberger
2016 Biblica et Patristica Thoruniensia  
The theological perspective of the events narrated in the book of Joshua is highlighted especially in their summary retrospect. It here becomes clear again that Israel's conquest of the land is no genocide motivated by religion. The decisive criterion is that of enmity towards Israel. "Enmity towards Israel", however, means "enmity towards an Israel which pays heed to God with all its heart and determines its conduct subject to the will of God. " As soon as Israel resists the will of God, it
more » ... will of God, it prepares its own ruin. The decisive criterion is not ethnical, but ethical-theological in nature: it is a question of obedience or disobedience towards God. In Josh 21:44 we read: "Not one of their enemies had withstood them, for the Lord had given all their enemies into their hands. " Ultimately this means that resistance against God cannot be sustained indefinitely, be it displayed by Israel or by the peoples. In its final composition, the book of Joshua assumes that Israel's enemies are an enduring reality. Israel nevertheless receives the assurance that it would be able to live in security (Josh 23:1-5; cf. Ps 23:5) even in the presence of these enemies. As such, the book sways within the field of tension between "already" and "not yet": YHWH had previously prevailed over Israel's enemies and had given the land to Israel. And yet the enemies remain a threat to Israel. Should Israel forget the covenant of its God, it would fall prey to the enemies (cf. Judg) and ultimately even be driven from the land (2 Ki 17; 25). Thus the book of Joshua is not only, and not even primarily a book that looks back into the past, but one that looks towards the future, full of hope. To be exact: it is a book which develops criteria for a successful life in the present, consistent with godly standards, and which gains hope for a fulfilled future from this very life (Josh 23; 24). Streszczenie. Teologiczna perspektywa wydarzeń opowiadanych w Księdze Jozuego jest uwypuklona zwłaszcza w ich podsumowaniach retrospektywnych. To tutaj jeszcze raz staje się jasne, że podbój ziemi przez Izrael nie jest ludobójstwem motywowanym religią. Decydującym kryterium jest wrogość wobec Izraela. "Wrogość wobec Izraela" oznacza jednak "wrogość wobec Izraela, który zwraca uwagę na Boga, z całego swego Ludger Schwienhorst-Schönberger 76 serca i określa swoje zachowanie zgodnie z wolą Boga". Jeśli tylko Izrael odpiera wolę Boga, przygotowuje własną zgubę. Decydujące kryterium ma charakter nie etniczny, ale etyczno-teologiczny: jest to kwestia posłuszeństwa lub nieposłuszeństwa wobec Boga. W Josh 21:44 czytamy: "Żaden z ich wrogów nie mógł się wobec nich ostać, gdyż Pan wydał wszystkich ich wrogów w ich ręce. " Ostatecznie oznacza to, że opór przeciwko Bogu, nie możne trwać w nieskończoność, jest on pokazany przez Izraela lub ludzi. W swojej ostatecznej kompozycji, Księga Jozuego zakłada, że wrogowie Izraela są trwałą rzeczywistością. Izrael jednak otrzymuje zapewnienie, że byłby w stanie żyć w bezpieczeństwie (Joz 23: 1-5; Ps 23: 5), nawet w obecności tych wrogów. Jako takie, księga znajduje się w polu napięć między "już" i "jeszcze nie": YHWH wcześniej pokonał wrogów Izraela i dał ziemię Izraelowi, jednak wrogowie pozostają zagrożeniem dla Izraela. Jeśli Izrael zapomni o przymierzu z Bogiem, to padnie ofiarą wrogów (por. Sdz) i ostatecznie może być wyprowadzony z ziemi (2 Krl 17; 25). W ten sposób Księga Jozuego jest nie tylko, a nawet nie przede wszystkim, księgą, która patrzy w przeszłość, ale taką, który patrzy w przyszłość, jest pełna nadziei. Aby być dokładnym: jest to książka, która opracowuje kryteria udanego życia w teraźniejszości, zgodne z pobożnymi standardami, a które zyskuje nadzieję na spełnienie w przyszłości z tego prawdziwego życia (Joz 23; 24).
doi:10.12775/bpth.2015.026 fatcat:wefhe6amczhc5bwzsh3yt46p2y