Etyczny wymiar wspólnoty państwowej w duchu klasycznej myśli politycznej

Sławomir Drelich
2016 Fides, Ratio et Patria. Studia Toruńskie  
Wspólnota państwowa w myśli klasycznej -wprowadzenie Klasyczna myśl polityczna, której fundamentem były koncepcje stworzone przez wielkich filozoficznych "systemowców", czyli Platona i Arystotelesa, definiuje państwo jako wspólnotę. We wspólnocie tej wyraźnie określone zostało miejsce każdego człowieka, który tym samym staje się elementem skomplikowanego mechanizmu państwowego, czy też -poprawniej -państwowo-społecznego. Leo Strauss wskazuje, że koncepcje klasyków -w szczególności zaś
more » ... sa -upatrują w filozofii politycznej sposobu na odkrycie "porządku politycznego, który jest najlepszy z natury w każdym miejscu i -możemy dodać -zawsze" 1 . Celem drugim zaś -jak wskazuje Paweł Śpiewak -miało być "pogłębienie samoświadomości dobrych obywateli" 2 . Klasycy poszukiwali więc najlepszego ustroju, gdyż wierzyli, że państwo to naturalne środowisko zorganizowanej wspólnoty ludzi. Eric Voegelin w swoich analizach sposobu myślenia myślicieli starożytnych wskazuje, że ich zdaniem "ten, kto jest niezdolny do wspólnoty, jest również niezdolny do przyjaźni" 3 . Ponadto jedynie państwo dobrze zorganizowane byłoby w stanie wychować dobrego obywatela, który będzie jednocześnie dobrym człowiekiem. Zasadniczym celem niniejszego tekstu jest ukazanie etycznego wymiaru wspólnoty politycznej w klasycznej myśli politycznej, a także miejsca człowieka we wspólnocie, jaka wyłania się z pism myślicieli klasycznych, szcze-* Sławomir Drelich -politolog i etyk; adiunkt na Wydziale Politologii i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; członek redakcji i publicysta w kwartalniku idei "Liberté"; zajmuje się myślą polityczną, historią idei, etyką życia publicznego i dyskursem publicznym; autor książek: Populistów ethos zmanipulowany (Toruń 2010) i Wojny trybuna ludowego. Przypadek Andrzeja Leppera (Toruń 2013); publikował m.in. w "Atenaeum. Polish Political Science Studies", "Ruchu Filozoficznym", "Studiach Humanistycznych AGH", "Prawie i Więzi" i "Ethosie".
doi:10.56583/frp.1909 fatcat:4yqh37ie2bay7pbslktj77md4m