Filters








1 Hit in 0.042 sec

Batı Resminde "Doğu" İmgesinin Oluşmasına Aracılık Eden Kadın Temsilleri

Meryem Uzunoğlu
2018 Sanat ve Tasarım Dergisi  
Oryantalist resim repertuarı içinde Batılılar için büyülü bir gizemi olan harem yaşantısı önemli bir yer tutmaktadır. Bu resimlerde doğulu bir dekor içinde ve doğulu kostümler giymiş olan egzotik güzellerin biçimsel kökenleri ise Batılı resim geleneğindeki Venüs temsillerine dayanmaktadır. Ingres, Delacroix ve Gerome gibi Oryantalist sanatçıların harem sahnelerinde betimledikleri "tutsak" kadınlar, Doğu'yu vahşi, ilkel ve şehvet düşkünü olarak göstermek için oldukça uygundur. Böylece
more » ... Böylece bilinçaltında "kurtarıcı" olarak kendini konumlandıran Batılı erkek özne, hem eylemini meşrulaştıracak hem de iktidarını imleyecektir. 19. yüzyılın sonlarına doğru kendi medeniyetini sorgulamaya başlayan Batı'da Doğu'ya olan oryantalist ilgi azalmış ve harem sahneleri popülerliğini yitirmiştir. Bu süreçlerde farklı ifade arayışlarına giren Avrupalı sanatçılar, daha önce ilkel ve vahşi olarak tanımladıkları Doğulu toplumların kültür ve sanat formlarını kullanarak modern sanata yön vermişlerdir. Modern sanatın önemli isimlerinden Henry Matisse ise "Odalık" serisinde İslam sanatındaki bezeme mantığını kullanarak kurguladığı resim mekânında bu Doğulu "tutsak" kadını, merkezi bir motife dönüştürmek suretiyle yalnızca biçimsel bir öge konumuna indirgemiştir. Böylece Oryantalist söylem içerisinde "Doğu" imgesinin kurulmasına ve yaygınlaşmasına aracılık eden kadın figürünün ifade ettiği anlamın içi boşaltılmıştır. Bu çalışmada oryantalizmin tanımı yapılacak; tarihsel süreçte Doğu-Batı ilişkisinin kültür ürünlerindeki yansımalarına değinilecek; öteki üzerinden kendini tanımlama biçimi olarak oryantalist resimlerdeki ideolojik bağlam üzerinde durulacak ve oryantalist resim geleneği içinde kadın temsilleri aracılığı ile Doğu imgesinin nasıl şekillendiği incelenecektir. The harem experience, which is a magical mystery for the Westerners in the Orientalist painting repertoire, has an important place. In this paintings, the formal origins of exotic beauties, in an oriental décor and dressed in oriental costumes, are based on Venus representations in the Western painting tradition. The "captive" women in the harem stages, described by Orientalist artists Ingres, Delacroix and Gerome are well suited to show the East as brutal, primitive and lustful. Thus, the Western male subject, who positions himself as a "savior" in the subconscious, will both legitimize his action and will be his power. Towards the end of the nineteenth century, Orientalist interest in East decreased in the West, which began to question its civilization, and the popularity of the harem scenes was lost. In this process, European artists who have been searching for different expressions have directed modern art by using the culture and art forms of Oriental societies they have described as primitive and savage. Henry Matisse, one of the most important figures of modern art, has reduced this Oriental "captive" woman into a mere formative element by transforming it into a central motif in the painting place, which he created using embellishment logic in Islamic art, in the Odalisque series. Thus, in the Orientalist discourse, the meaning expressed by the female figurine who mediates the establishment and spread of the "East" image has been evacuated. In this study Orientalism will be defined; in the historical process, the reflections of the East-West relationship in cultural products will be referred to; it will focus on the ideological context in Orientalist paintings as a way of defining itself through the other; and through the representation of women in Orientalist painting tradition it will examine how it shaped the image of the East.
doi:10.18603/sanatvetasarim.435670 fatcat:lryc7kpw2jeldfezojc25n5nla